Wat zal ik blij zijn als ik weet waar we naartoe gaan verhuizen, het is nog steeds spannend hier. Ik geloof dat ik ieder te koop staand huis in de regio nu gezien heb, alleen hebben we nog geen keuze kunnen maken ;o)

"Komt tijd, komt raad" luidt het spreekwoord en dat houd ik maar in m'n achterhoofd, en intussen zit ik al spiedend rond te kijken wat ik alvast kan inpakken.

Er komt dus weinig creatiefs uit mijn handen, gelukkig hebben we vanavond de Born Bee, misschien is dat een duwtje in de goede richting voor mij. We krijgen in ieder geval veel moois te zien vanavond want Ingrid (Supergoof) komt met een aanhanger vol quilts (denk ik) richting Zutphen. Dat zal smullen worden.

En morgen is het ook weer handwerkdag, morgenavond mijn eigen Dear Jane clubje, dus er is veel leuks in het verschiet!

Ik ga nog maar even wat hexagonnetjes knippen, en dan mijn boeltje inpakken om naar Zutphen te vertrekken.

Nog meer hexjes

Het lijkt niet op te schieten en toch heb ik al een heleboel bloemetjes gemaakt. Om te laten zien hoe klein ze zijn, heb ik er maar even een vingerhoed naast gelegd. Nu snap je, dat het wel even zal duren voordat dit lapje een aanvaardbare grootte heeft.

Veel meer dan hexjes maken doe ik op dit moment ook niet, we rennen van makelaar naar bezichtiging naar aannemer; wel heel leuk hoor, maar het vraagt veel tijd. Gelukkig had ik gisteren een dagje zonder geren en gevlieg (wij "doen" ook eigenlijk niet aan moederdag, haha)

maar toch heb ik er even ernstig misbruik van gemaakt en mij koninklijk laten bedienen ;o)))

Gelukkig, vandaag doet iedereen weer normaal, ik word niet meer aangekeken met blikken alsof er nog een wens in vervulling moet gaan ;o))). Ik ga maar weer eens aan de slag met mijn verhuis-regel-dingen, en wie weet, vanmiddag nog wat van die verslavende hexjes maken.

Wat een week

We zijn terug van een heerlijk weekje vakantie in Zeeland. Man en kinderen gingen allemaal mee, heel gezellig zo weer even allemaal bij elkaar! Maar we hadden ook nog een onverwachte vakantieganger mee. Spike, onze ouwe-trouwe bruine labrador, zou zondagavond opgehaald worden door zijn oppassers. We brengen hem, vanwege zijn leeftijd (12) eigenlijk nooit meer naar de kennel, dat kan hij niet meer volhouden. Gelukkig hebben we in de familie verschillende adresjes waar hij naar toe mag. Maar deze keer liep het anders. Spike kreeg 's zondagsavonds een tia of een beroerte, wat het precies geweest is weten we niet; in ieder geval konden en wilden we hem op deze manier niet aan zijn oppas meegeven. We hadden afgesproken dat wij dan thuis zouden blijven en de kinderen naar Zeeland te laten gaan. 's Maandagsmorgens was Spike echter weer helemaal de oude, er was niks meer aan hem te merken dus we besloten hem mee te nemen naar Zeeland. En zo had hij dus ook een heerlijk weekje, voor het eerst van zijn leven de zee gezien, hij vond het best wel eng, die golven maar van een klein afstandje vond-ie het allemaal prachtig. Wij trouwens ook, we zagen zelfs 3 zeehondjes in zee spelen, geweldig! De foto is niet heel erg duidelijk maar ik vond het zó leuk!


Thuisgekomen de koffers uitgepakt, het zand uit alle schoenen en kleren geschud, wasjes gedraaid, je kent dat wel. Kinderen weer naar hun eigen huisjes, kortom iedereen weer lekker bezig. En dan: Telefoon; onze makelaar. Het lijkt erop dat ons huis nu toch verkocht is. Grote griezels, dat was natuurlijk wel de bedoeling, alleen hadden we het in deze tijd niet verwacht nu, dus er werden acuut allerlei knoppen omgezet; wij zijn dan wel hobby-verhuizers (mijn schoonvader noemde ons altijd al een stelletje zigeuners ;o)) maar bij vorige verhuizingen wisten we altijd van te voren waar we naar toe gingen en nu weten we dat dus nog absoluut niet. Spannendddddd! De komende tijd gaan we dus druk op zoek naar een leuk plekje. En we gaan nog even flink genieten van ons huidige plekje, want dat was wel héél erg supermooi.

Ik ga proberen mijn blog-lees-achterstand in te halen, de komende tijd zal ik waarschijnlijk wat minder hier te vinden zijn maar als er nieuws te melden is, horen jullie het!

Waar zit ze toch?

Wel, ze zit buiten, heerlijk te genieten van het zonnetje. Zo af en toe een steekje zetten, dan weer een beetje mijmeren, mmmmm, wat een mooie dag vandaag.

En wat dit worden moet? Uiteindelijk een naaimachinehoes, komt ook weer uit dat geweldig leuke boek van "Born to Quilt".

Héél even naar binnen om dit blogje te schrijven, vanavond en morgen ga ik weer bijlezen bij iedereen. Fijne zondag nog!

Gauw terug naar gisteren!

Wat een verschil, gisteren was het stralend weer en vandaag heb ik de houtkachel maar weer aangemaakt. Maar kom, laten we even kijken hoe het was: mijn hexjes liggen te stralen in de zon, de sering popelt om te gaan bloeien



en de kastanje was dus gisteren nog zó, vanmorgen zag ik dat het blad er al uit was.

Zelfs een doodgewone paardebloem wordt prachtig van al die zonneschijn!

Een regenbuitje vandaag is wel goed voor alle bolletjes die hier de grond in zijn gegaan, maar morgen mag het weer uitbundig voorjaar worden van mij!

't Is niet de paashaas........

Maar wel een nieuwsgierig klein konijntje, dat waarschijnlijk het eerste Paasfeest van z'n leven gaat meemaken. Beetje bang nog, heel voorzichtig over de buxusheg loerend, en dan kan hij toch zijn nieuwsgierigheid niet bedwingen en springt over de heg. Er lopen nl. zulke rare vogels in de tuin, die zien er héél anders uit dan de merels en de mussen. Dat moet hij toch eens van dichterbij gaan bekijken.

Kijk, dit zijn die rare beesten; ze zullen wel op zoek zijn naar een nest. Zullen ze toch hun blik wat hoger moeten werpen! Er staat wel een ooievaarsnest aan de overkant, maar helaas is het nog nooit bewoond geweest.

Ik zit dit natuurlijk allemaal vanuit een behaaglijk warme kamer te bekijken want buiten is het guur, brrrrrr! En hoewel er van alles te zien is buiten, ben ik toch druk bezig. Mijn "Labrador-tasje" moet hoognodig af, dan kan het vanavond nog mee naar de Bee. En het is gelukt!

Er is geen houden meer aan!

Hoewel het lijkt of het niet opschiet, heb ik er toch weer heel wat bloemetjes bijgemaakt. Dit quiltje wordt er wel één van de lange adem want het zijn zulke pietepeuterige dingetjes. Het zal -net als mijn Dear Jane- een zoveeljarenproject worden. Maar dat vind ik niet erg, we hebben tijd genoeg nietwaar ;o)))

En om niet helemaal verslingerd te raken aan de hexjes, ben ik ook nog bezig geweest met een droomdekentje. Ik heb het op de machine doorgequilt, ging prima! Hier zie je een paar detailfoto's:

Vanavond nog even de bies eromheen maken en dan is er weer eentje af! En hoewel ik helemaal niet van de lichte kleurtjes ben, is het toch wel leuk om er zo in het voorjaar mee bezig te zijn. Bovendien begint hier na een grijze dag eindelijk het zonnetje door te breken dus daar kunnen we ook nog even van gaan genieten!

Zwoegen, zuchten, zweten

Het heeft inderdaad wat zweetdruppeltjes gekost, maar ......... mijn geduld is beloond, de tas is af! Kijk eens wat er allemaal in gaat: de snijmat, lineaal en héél veel kleine "rommeltjes":

Zo ziet de buitenkant eruit:

En dit is de binnenkant met etuitje, zakjes, speldenkussen, tasje voor mijn mobieltje:

En oh, wat ben ik blij dat-ie af is want ik vond het een vervelend werk met die ritsen.

Als beloning mocht ik natuurlijk iets leuks gaan doen, dus daarom begon ik met een nieuw (leuk) tasje. De bruine-labjes-liefhebbers onder ons zullen ervan gaan kwijlen, ik zal vast een glimpje laten zien:

En jullie zullen wel snappen dat dit sneller gaat dan de vorige tas, want deze is véél leuker, al zeg ik het zelf.

Van dezelfde lapjes heb ik ook nog een sleutelhanger gemaakt voor een jarige Job:

Ik denk dat ik er nog één bijmaak voor in m'n nieuwe tasje!

Tussendoor zijn natuurlijk ook de hexjes niet vergeten want je bent behext of je bent het niet, maar hier heeft het hexenvirus flink toegeslagen, al vraag ik me soms vertwijfeld af waarom ik ze zo klein maak (de snijkantjes zijn 12 mm.). Maar ze worden wel heel erg leuk!

Fijne week allemaal!

Lente!

Het wordt echt lente, kijk maar, de bloemetjes schieten de grond uit! Het wordt een bonte bloementuin, en weet je wat het leuke is? Er hoeft ook geen onkruid gewied te worden, alles mag groeien:



Om niet helemaal behext te raken, moet je natuurlijk zo af en toe iets anders doen. De hartenquilt lag op het doorquilten te wachten. Dat is nu klaar, de quilt hangt nu te drogen voor de kachel en straks kan ik de bies en tunnel gaan snijden. Dan ga ik hamer en spijkertjes klaarleggen zodat hij een mooi plekje kan krijgen aan de muur.

Nu ga ik eerst proberen de layout van mijn blog te veranderen, want de sneeuwfoto's en -achtergrond mogen er nu toch echt wel af!

Ook behext!

Gelukkig ben ik niet de enige, en hopelijk gaat het niet mijn sociale leven verstoren, maar ik ben op de Handwerkbeurs wel ernstig besmet geraakt met het hexjesvirus.





Dus wat doe je dan? De mand met "flubbertjes" wordt tevoorschijn gehaald en het knippen en plakken kan beginnen. Ik maak ze zonder tussenrand, dus alle bloemetjes komen vrolijk naast elkaar. Ik heb nog geen idee wat het eindresultaat zal zijn, voorlopig heb ik nog een kingsize deken in gedachten, maar misschien eindigt het wel als tafelkleedje. Dat is ook het leuke van de hexagonnen, je kunt er alle kanten mee op!

Tussendoor zag ik ook nog kans om (eindelijk) weer een Dear Jane blokje, B-2 Sweet Tater Pie af te maken.




Dit maakseltje verhuist vanavond naar oma, die heeft er vast wel een plekje voor:





















Er is een beginnetje gemaakt met een klein droomdekentje:

















En dan heb ik ook nog bezoek ontvangen; het was hier een drukke boel afgelopen weekend. Afgezien van kinderen die gezellig kwamen aanschuiven, stond gisteren dit exemplaar bij de voordeur, die had vast en zeker de heerlijke luchtjes uit mijn keuken geroken ;o)))
Hopelijk heeft-ie de weg naar huis weer gevonden, we hebben gisteravond nog even rondgekeken maar toen was hij niet meer te vinden.



En om het feestje compleet te maken, landde de witte reiger, die hier al weken rondzwerft, bij ons in de poel, kijken of er nog een visje te verschalken is.



Op dit moment sneeuwt het echt hard, we zitten weer in een witte wereld, dus ik blijf maar lekker binnen. Voor vanmiddag staan dan eindelijk "de ritsen" op het programma!

Handwerkbeurs

Afgelopen vrijdag was het dan zover, we gingen gezellig met z'n drietjes (Handig Zusje, Handig Schoonzusje en ik) richting Zwolle. En ohh, wat was het druk, dus begonnen we eerst maar eens met een bakje koffie met iets lekkers erbij. Daarna de hal in en proberen een blik te werpen in een stand. Dat viel echt niet overal mee, soms moest je gewoon even geduldig op je beurt wachten. Maar dat neemt niet weg dat we toch het één en ander hebben gekocht, ik zal mijn buit laten zien:

Een inspirerend lapje, leuke lapjes voor een toekomstig project, een paar lapjes voor mijn Dear Jane (ja, daar doe ik zo héél af en toe ook nog iets aan!). Leuke bedeltjes om aan een quiltje te hangen. En ik zag Gerda bezig met de hexagonnetjes, dacht aan mijn mand met allemaal rest-stukjes en hopla een nieuw project was geboren. Daar heb ik vanmiddag al heerlijk mee zitten prutsen.

Om vijf uur moesten we echt naar buiten gejaagd worden, toen was het nl. pas rustig en kon je overal goed rondkijken. Moe maar voldaan zijn we huiswaarts gereden, een hoofd vol ideeën en een tas vol ingrediënten voor al die ideeën, wat wil een mens nog meer? Het tijd-winkeltje vonden we op deze beurs ook niet, dus zullen we zelf tijd moeten maken! En daar ben ik aardig handig in geworden, moet ik zeggen ;o)))

Bij thuiskomst werd ik verrast met een mailtje van Margreet (Home Sweet Home) dat ik een Beautiful Blogger Award kreeg van haar, dus toen kon mijn dag helemaal niet meer stuk. Eigenlijk moet ik nu 7 (eigen-)aardigheden over mijzelf noemen, maar dat laat ik graag aan anderen over en ik geef deze Award dan ook graag door aan al mijn lezers want ik vind dat die hem verdienen!

De Tassssss

Ik ga er bijna van grommen, je ziet hier een a.s. buiten- en een binnenkant van een quilttas. Héél erg handig als-ie af is, alles kan erin, erop en eraan. Maar ik heb wel met mezelf afgesproken dat ik nóóit van mijn leven meer zo'n tas ga maken, het is zeg maar niet echt mijn ding. En dat is netjes uitgedrukt. Zelfs de batterijen van mijn fototoestel begaven het, anders had ik nog wat leuke logcabinzakjes kunnen laten zien maar dat komt dan de volgende keer, dan is de tas hopelijk helemaal af!



Gelukkig hebben we vanavond Dear-Jane-Bee, kan er eindelijk weer een blokje aan mijn verzameling toegevoegd worden, ik heb nu ongeveer 50 blokjes!

De draad weer oppakken

Een week die zo mooi leek te beginnen met mijn vrolijke Valentijns-top eindigde heel droevig voor ons. Een jongere broer, Paul,(52) van DH overleed plotseling na een hartoperatie. Dat was natuurlijk heel erg schrikken voor ons allemaal, het meest nog wel voor mijn schoonmoeder. Ik denk dat het niet uitmaakt hoe jong of oud je bent, maar een kind moeten begraven is vreselijk zwaar. Paul was broeder en afgelopen vrijdag is hij in Nijmegen op het Kloosterkerkhof begraven. Ondanks alle verdriet was het toch ook een mooie dag en nu zullen we allemaal op onze eigen manier de draad weer op moeten pakken. Gelukkig heb ik mijn eigen "draadjes" en ik denk dat veel lezers het met mij eens zullen zijn dat deze draadjes veel troost kunnen geven!

Will you be my Valentine?

Er moet nog gesandwiched en gequilt worden, maar ............... hij mocht even "proefhangen" en ik denk dat ik 'm mooi even laat hangen zo. Het is tenslotte de hele dag Valentijnsdag!