en Maria zit bij te komen van de bevalling
En vanavond heb ik zitten knippen en plakken. Er moest nog een cadeautje gemaakt worden; een schoonzusje vond dat ik een heel leuk stofje had en daar moest ik iets op bedenken. 't Zou jammer zijn geweest om dit stofje in stukjes te knippen, dan was het effect weg. En omdat ik wist dat schoonzusje graag haar briefjes bewaard op A4-formaat, heb ik een mooie doos voor haar gemaakt.
Er was nog wat stof over, dus ook nog maar een notitieblokjeshouder (heet dat zo?) in elkaar geknutseld:
En nu maar hopen dat het in de smaak valt!
Het is de hoogste tijd om even bij te praten. Zoals jullie zien, is mijn fototoestel weer terug, gelukkig! Hij doet weer alles wat een fototoestel doen moet. En ik had leuke dingen te fotograferen deze week. Mijn strookjes van vorige week zijn inmiddels veranderd in echte kerstballen; courthouse-step op de naaimachine, dat ging lekker snel:
In het midden komt een kerststal en een kerstboom. Als ik in dit tempo doorga, is-ie al af vóór ons quiltweekendje weg en da's niet de bedoeling!
Alles begint weer een beetje in het normale ritme te komen, de mandjes mochten ook uit de mand. Ik ben er nog niet heel fanatiek mee bezig geweest maar er is weer een klein beginnetje. En als er één mand over de dam is............... alle mandenmakers weten hoe verslavend het kan zijn! Dus vanaf nu ga ik proberen om iedere week een paar nieuwe te maken.
En de bedoeling is, da het mooi oud-licht gaat worden na mijn behandeling: 
Ik ben er nog lang niet klaar mee, maar als het af is, zal ik er weer foto's van maken.
Voor vandaag staan er eerst belangrijke dingen op het programma, ik ga een dagje naar Handig Zusje en wat neem ik mee??? Lapjes!!!!!!!!!!!!!!!
En dan moet er gekeurd worden: ligt het lekker, is het zacht genoeg..........
Ehm, mag ik ze misschien nog even terug?
Dan kan ik er vast reepjes van maken.........
En vandaag ga ik knippen (en stofzuigen waarschijnlijk, want ik zie héél veel draadjes).
Morgen zien jullie het resultaat!
Dank zij deze foto heb ik het gevoel dat de zomer niet helemaal lapjes-loos is verlopen want o, voor mijn gevoel ben ik ernstig afgekikt en dat is niet de bedoeling! Morgen sleep ik mijn hele boeltje weer naar beneden en dan zal ik de vaart er eens even inzetten.
Er moet nog een ophanglusje aan, en dan kan madammeke naar buiten!
Verder heb ik de droomdeken voor Bob afgemaakt, hij is gisteren dankbaar in ontvangst genomen, hopelijk heeft hij er veel plezier van.
Ik heb welgeteld één avond aan mijn Dear Jane gewerkt, dus je begrijpt dat hier geen spectaculaire foto's van komen. Maar daar gaat hopelijk weer verandering in komen. DH is vandaag weer aan het werk gegaan, DS zit nog ergens op het water vakantie te vieren, en ik heb een hele lange waslijst voor me liggen van dingen die ik moet gaan doen. Wij hebben nl. onze vakantie niet alleen gebruikt om vakantie te vieren, nee, we zouden eigenlijk thuis blijven maar we gingen toch nog even weg; lekker een paar dagen naar Gent geweest, middenin de gentse feesten beland en heerlijk van terrasje naar terrasje geslenterd. Toen we terug kwamen hebben we vriend en vijand verrast met onze mededeling dat we gaan verhuizen; we zouden nl. nóóit meer verhuizen en nu gaan we toch; mijn schoonvader zei het altijd al "jullie zijn een stelletje zigeuners"! Dat klopt, en dat zullen we ook wel blijven vrees ik. Maar ja, dat brengt natuurlijk wel een heleboel werk met zich mee dus de schouders gaan er weer onder en dan maar zien wat er gebeurt! Wordt vervolgd.........
Kijk nou toch eens wat er gebeurd is: mijn tasje is verhuisd! Gisteren hadden wij dus bezoek uit het brabantse land, het laatst-overgebleven zusje van mijn moeder kwam op bezoek. Tante is best nog vief, maar wel af en toe de weg kwijt, zo vond ze ons allemaal zo groot geworden, ze dacht dat wij nog kleutertjes waren! Maar ook al gedragen wij ons soms zo, we zijn toch echt allemaal minstens vijftigers nu. Maar goed, tante had een poos lekker in de tuin gezeten en rondgekeken, toen ze even naar binnen wilde. Zo gezegd, zo gedaan, schoonzus neemt tante onder de arm en huppelt ermee naar binnen. Tja, daar hangt aan de deur "mijn" tasje........ en tante was niet meer voor- of achteruit te bewegen; dát tásje!!! Zo'n mooi tasje had ze nog nooit gezien, ochochoch. We lieten haar nog andere tasjes zien, maar nee, dát tásje, dat was het, haha. We hebben haar dus gauw weer buiten de deur gezet (op een vriendelijke manier hoor) in de hoop dat ze het tasje zou vergeten, maar nee hoor, ze bleef er maar op terugkomen. Dus toen was de verhuizing van het tasje snel geregeld; ze glunderde van voor naar achter en van links naar rechts; met dit tasje ging ze geen boodschappen doen, nee dit tasje was voor de Zondag! Kijk en dat is nou een tante naar mijn hart: die snapt dat je helemaal gelukkig kunt worden van een paar lapjes, of ze nu los liggen of tot tasje gemaakt!
