
Kijk nou toch eens wat er gebeurd is: mijn tasje is verhuisd! Gisteren hadden wij dus bezoek uit het brabantse land, het laatst-overgebleven zusje van mijn moeder kwam op bezoek. Tante is best nog vief, maar wel af en toe de weg kwijt, zo vond ze ons allemaal zo groot geworden, ze dacht dat wij nog kleutertjes waren! Maar ook al gedragen wij ons soms zo, we zijn toch echt allemaal minstens vijftigers nu. Maar goed, tante had een poos lekker in de tuin gezeten en rondgekeken, toen ze even naar binnen wilde. Zo gezegd, zo gedaan, schoonzus neemt tante onder de arm en huppelt ermee naar binnen. Tja, daar hangt aan de deur "mijn" tasje........ en tante was niet meer voor- of achteruit te bewegen; dát tásje!!! Zo'n mooi tasje had ze nog nooit gezien, ochochoch. We lieten haar nog andere tasjes zien, maar nee, dát tásje, dat was het, haha. We hebben haar dus gauw weer buiten de deur gezet (op een vriendelijke manier hoor) in de hoop dat ze het tasje zou vergeten, maar nee hoor, ze bleef er maar op terugkomen. Dus toen was de verhuizing van het tasje snel geregeld; ze glunderde van voor naar achter en van links naar rechts; met dit tasje ging ze geen boodschappen doen, nee dit tasje was voor de Zondag! Kijk en dat is nou een tante naar mijn hart: die snapt dat je helemaal gelukkig kunt worden van een paar lapjes, of ze nu los liggen of tot tasje gemaakt!
En nu duik ik de keuken in, DH is morgen jarig, dus.......... aan de slag!